Historia curlingu

HISTORIA

Curling wywodzi się z XVI-wiecznej Szkocji. W XIX wieku gra ta została przeniesiona do Anglii, U.S.A. oraz krajów alpejskich. W tym też stuleciu powstał Royal Caledonian Curling Club (1838), najstarszy klub curlingu na świecie.

Pierwsze oficjalne zawody rozegrane zostały w roku 1924 podczas zimowej olimpiady w Chamonix. W pokazowym turnieju zwyciężyła Wlk. Brytania przed Szwecją i Francją. Także podczas igrzysk w Lake Placid (1932) rozegrano pokazowy turniej z udziałem 8 drużyn z dwóch państw U.S.A. i Kanady.

W 1959 roku Szkocja i Kanada porozumiały się w sprawie ustanowienia Scotch Cup, zawodów w których udział brały reprezentacje obu państw. Impreza wywołała zainteresowanie również w innych państwach, tak więc została ona poszerzona o Stany Zjednoczone(1961), Szwecję(1962), Norwegię i Szwajacarię(1964), Francję(1966) i Niemcy(1967). Obecnie rezultaty Scotch Cup uznawane są jako wyniki mistrzostw świata mężczyzn.

Sukces Scotch Cup przyczynił się do podjęcia drugiej próby utworzenia międzynarodowej federacji (poprzednia nieudana miała miejsce w 1957 r. w Edynburgu). W Perth, w Szkocji, z inicjatywy Royal Caledonian Curling Club doszło do spotkania przedstawicieli sześciu narodowych federacji (Szkocji, Kanady, U.S.A., Szwecji, Norwegii, Szwajcarii). Postanowiono utworzyć międzynarodowy komitet przy Royal Club. W marcu następnego roku odbyło się spotkanie już siedmiu narodowych federacji (do poprzedniej szóstki dołączyła Francja), na którym przygotowano projekt statutu Międzynarodowej Federacji Curlingu (ICF), który został ostatecznie uchwalony w 1967 roku. 1 kwietnia 1966 oficjalnie ogłoszono powstanie Federacji.

W 1968 roku podczas dorocznej konferencji ICF uchwalono przepisy obowiązujące w zawodach organizowanych przez Federację. W tym też roku rozegrane pierwsze oficjalne mistrzostwa świata, które zastąpiły Scotch Cup.

W 1974 roku w Szwajcarii odbył się turniej z udziałem sześciu europejskich drużyn (Szwajcarii, Szwecji, Niemiec, Francji, Włoch i Norwegii), W czasie zawodów miało miejsce spotkanie, na którym z inicjatywy Jeana Schilda podjęto decyzję o organizacji Mistrzostw Europy. W marcu 1975 roku Jean Schild przedstawił tę propozycję na konferencji ICF-u, gdzie ostatecznie podjęto decyzję o organizacji mistrzostw Europy kobiet i mężczyzn. Zawody te odbyły się po raz pierwszy w grudniu tego samego roku w Megeve(Francja), wtedy też utworzono Europejską Radę Curlingu, później nazwę tę zmieniono na Europejską Federację Curlingu.

W tym samym roku ICF zorganizował po raz pierwszy Mistrzostwa Świata Juniorów. W 1979 roku po raz pierwszy odbyły się Mistrzostwa Świata Kobiet, a w 1988 Mistrzostwa Świata Juniorek. W 1989 połączono cztery turnieje mistrzostw świata w dwa: Mistrzostwa Świata w Curlingu (World Curling Champioschips) i Mistrzostwa Świata Juniorów w Curlingu (World Junior Curling Championschips).

W 1982 ICF został uznany za niezależną od Royal Caledonian Curling Club jednostkę kierującą światem curlingu.

W 1991 roku Międzynarodowa Federacja Curlingu zmieniła nazwę na Światową Federację Curlingu (World Curling Federetion).

W 1988 Calgary i 1992 Albertville curling po raz trzeci i czwarty był dyscypliną pokazową.

21 lipca 1992 roku Międzynarodowy Komitet Olimpijski w czasie swojej sesji w Barcelonie zdecydował, że od 2002 roku Curling będzie sportem olimpijskim, z opcja przyspieszenia na 1998 rok. Z opcji tej skorzystał Komitet Organizacyjny Zimowej Olimpiady w Nagano i w czasie spotkania Komitetu Wykonawczego MKOL w Lozannie 19-22 czerwca podjął decyzję o włączeniu Curlingu do programu XVIII Igrzysk Olimpijskich.


Na podstawie www.worldcurlingfederatoion.org i www.ecf-web.org opracował Bartłomiej Schmidt

O autorze